Λεωνίδας Κύρκος : η τελευταία μάχη

Ο Λεωνίδας είχε κάπως συνέλθει. Είχε βρει το χρώμα του και χαμογελούσε. - «Πώς είσαι; Τρόμαξα». - «Το ξέρω, Αλικούλα, όπως βλέπεις είμαι καλά. Ήθελα να σου πω ότι η εκδήλωση ήταν πολύ ωραία. Μου είπαν όλοι (σ.σ. όσοι μίλησαν μαζί του στη διάρκεια του δείπνου) ότι τους άρεσε πολύ αυτό που έγινε και ότι βρίσκουν σπουδαία την προσπάθεια! Έτσι, εσύ τώρα θα μου κάνεις μία ακόμη χάρη! Την τελευταία που σου ζητώ! Θέλω να πάρεις ένα χαρτί κι ένα μολύβι και να γράψεις ό,τι έχει γίνει». - «Σήμερα;» - «Όλα, Αλικούλα. Να τα γράψεις όλα! Και μετά θα πας να τα δώσεις κάπου, που θα φροντίσουν να δημοσιευθούν».